Vrijdagavond acht uur. De werkweek zit erop voor sommigen, voor anderen een week school en/of studie achter de rug en dus een mooi moment – om na het eten en het inruimen van de vaatwasser of nog ouderwets zelf afwassen – eens lekker op de bank uit te rusten en wellicht je te laten entertainen door ‘The Masked Singer’ een zeer leuk, pretentieloos format waar naast muziek ook de interactie tussen het panel en de deelnemers/presentator van belang is. Of een ander programma al of niet lineair te bekijken. Wat dat betreft aan te raden ‘The Social Dilemma’ en ‘The Last Year’ op Netflix.
Maar niets van dit alles. Dames 1 mag coronoproof gaan volleyballen in studentenstad Wageningen. Met zeer strenge coronaregels op papier (de tribune is gesloten zelfs als je een bal wilde gaan halen) maar in de praktijk blijkt dat toch erg moeilijk te zijn om te handhaven. Buiten wachtend tot we opgehaald worden en de zaal in mogen beginnen we rond negen uur met het opwarmen.
Als de wedstrijd begint, is het snel duidelijk dat het niveau van de week daarvoor tegen Tivoc lastig te halen is. Waar het aan ligt? Wellicht toch het tijdstip, de omstandigheden of gewoon het feit dat dit een jonge, onervaren ploeg is die nog maanden zal moeten trainen voor de automatismen er in geslepen zijn. Volleybal is een lastig spelletje waarbij je steeds van positie moet wisselen. Steeds moet je iets anders doen, na je pass moet je gaan aanvallen of afdekken of verdedigen. Die omschakeling is cruciaal in een sport waar je elke keer maar een paar seconden hebt om zowel de beslissing te maken en die ook uit te voeren.
En het is een teamsport. Dat betekent dat als de een uit de pas gaat lopen dan de andere speelster daar weer op moet anticiperen en dus eigenlijk ook verkeerd moet gaan staan. En dan loop je achter de feiten aan. Dan is het dweilen met de kraan open. Je moet het samen doen. En dat is wel gebeurt maar dat zat meer in elkaar oppeppen om het toch vooral beter te gaan doen.
Als je dan ook een tegenstander krijgt die stabiel volleybal speelt, goed verdedigt en weinig fouten maakt dan is de wedstrijd zoals die vrijdagavond is verlopen best wel relatief simpel in de analyse (achteraf) uit te leggen. Alleen in de tweede set. Als Woudenberg D1 zelf tot degelijk spel komt, weinig fouten maakt, aanvallend gaat scoren en de tegenstander aan het wankelen krijgt zie je eigenlijk wat er in dit team zit. Helaas is een set tekort.
Maar we kijken vooral naar die tweede set. Want daar moeten we op voortbouwen. De andere drie sets zijn voor de trainer. Om zijn hoofd over te breken wat er niet goed is gegaan en of en wat daar aan te doen is.
Komende zaterdag wacht AETOS uit Arnhem maar dat moet helaas nog zonder publiek.
Eindelijk. Ook voor de zeer jonge Woudenbergse damesploeg is de competitie begonnen. Na een dramatisch seizoen 2019-2020 moest en kon het alleen maar anders gaan in de nieuwe coronacompetitie 2020-2021.
Met een vrijwel nieuwe selectie (slechts vier ‘oudjes’) is er wekenlang keihard getraind in de voorbereiding en afgelopen zaterdag stonden de dames dan ook, weliswaar erg zenuwachtig en met twee geblesseerden, te trappelen om te laten zien waar ze stonden.
De Tielse tegenstander is niet veel ouder en is duidelijk nog niet op elkaar ingespeeld alhoewel dat in de eerste set niet of nauwelijks te merken is. Dames 1 is, zoals eerder gezegd, erg nerveus. En dat resulteert in een onherkenbaar spel gekenmerkt door teveel fouten en zelf eigenlijk niet aan volleyballen toe komen. Als je dan ook nog eens veel ballen te makkelijk aan de tegenstander moet geven is de 21-25 verklaard.
Daarna gebeuren er een paar zaken tegelijk. De startende zes mogen blijven staan en zij gooien dat zenuwenmonster van zich af. Gevolg is dat ze laten zien waarvoor er zo hard is getraind in de voorbereiding. De pass begint te draaien, de setups komen beter aan en de aanval weet de grond te vinden aan de Tielse kant van het veld.
TIVOC raakt ook de weg kwijt, die weten op een gegeven moment niet meer waar ze moeten staan en lopen alle kanten op, behalve de goede. Komt dat door het spel van Woudenberg? Natuurlijk zeggen de Woudenbergers. Nee, dat ligt aan ons zeggen ze in Tiel. Wij vinden de eerste versie leuker.
Met 25-15, 25-13 en 25-15 wordt in cijfers heel makkelijk de eerste overwinning sinds lange tijd (ergens in de lente van 2019) binnen gesleept. Maar het spel in de vierde is het begin te slordig, meedoen met het spel van de tegenstander ligt op de loer maar op tijd wordt de knop weer omgezet.
Spectaculaire middenaanvallen worden afgewisseld met lepe ballen aan de buitenkant en na de eerste set gaat ook de service een stuk beter en daarmee zijn de eerste vier punten binnen.
Wat dit precies zegt en waar Woudenberg nu precies staat is met geen mogelijkheid te zeggen. Voor beide partijen de eerste wedstrijd. De komende weken zal blijken wat de waarde is van deze zege, al pakken ze deze natuurlijk niet meer af.
De coronamaatregelen zijn de afgelopen maanden stelselmatig versoepeld. Het is niet aan de trainer van Dames 1 om zich hier verder over uit te laten, maar met enige verbazing is er wel vanuit Wijk bij Duurstede gekeken naar de afgelopen weken waarin het soms lijkt alsof er helemaal geen coronavirus aan het rondwaren is in Nederland.
Niet alleen is dat op zijn minst zorgelijk als straks vanaf medio augustus het land weer langzaam uit de vakantiestand komt en de scholen weer open gaan. Maar als ik alleen even kijk naar de volleybalcocon, dan hou ik mijn hart vast als het gaat om de competitie en alles wat daar verder bij komt kijken. Weer een seizoen starten en niet af kunnen maken lijkt mij funest voor niet alleen de volleybalsport maar voor ongeveer alle zaalsporten. Maar goed, zover is het nog (lang) niet en in het vorige verhaal heb ik het positivisme van het team meer dan geroemd, dus daar moeten we ons daar maar aan vasthouden.
Dat gezegd hebbende; begin juli hebben we twee keer in De Camp getraind om nog enkele nieuwe speelsters kennis te laten maken. En dat heeft geresulteerd in de terugkeer van Marjelle van Driel bij volleybalvereniging Woudenberg. Na een jaar bij Volleer heeft Marjelle besloten ons jonge team te versterken op de spelverdelerspositie.
Dat betekent een selectie van negen mensen en natuurlijk zijn er nog steeds mensen welkom om te komen helpen om dit team in de eerste klas te houden. Want dat wordt het doel voor komend seizoen. Met plezier en positief volleybal een stabiele plek veroveren in deze klas, met veel streekderby’s zoals tegen Renswouw (twee keer) en Surf.
De voorbereiding begint op zaterdag 22 augustus. Vanaf die dag wordt er drie keer in de week getraind in aanloop naar de competitie opening in en tegen Nijkerk.
Maar eerst nu nog genieten van de komende weken, die lijken alsof Nederland een subtropisch klimaat heeft gekregen.
Trainer Paul Klerks van Dames 1 heeft aangegeven ons komend seizoen eens in de zoveel tijd een update te willen geven over ‘zijn dames’. Zie hier het eerste artikel!
Dat is een reële vraag voor een gemiddelde Woudenberger die belangstelling heeft voor volleybal en dat zijn er natuurlijk een heleboel.
Na een prachtig kampioenschap in april 2019 en de verzilvering van de bijbehorende bonus naar de promotieklas lijkt niets in de weg te staan om de droom verder te beleven. Maar dan slaat het noodlot toe. Door allerlei omstandigheden haakt bijna de helft van de selectie af en staat er een zeer jonge, onervaren ploeg in september in de startblokken om te beginnen aan een zeer ongewis avontuur.
Tot overmaat van ramp is er geen geboren spelverdeelster in het team en dan wordt volleyballen op dit niveau eigenlijk niet te doen. Dus na lang trainen, zoeken en uitproberen zijn er binnen het team mensen aangewezen om deze taak (vanuit het niets) op zich te nemen.
Maar een kwaliteit heeft dit team zeer zeker en dat is positivisme. Geen nederlaag zo groot of de dinsdag erna staat er weer een team om te willen leren, om vooruit te willen gaan. Om niet op te geven.
Het resultaat is natuurlijk en gelukkig een degradatie in een competitie die abrupt door het coronavirus is afgesloten.
Tot zover de inleiding. Nu langzaam de coronadeuren weer open lijken te gaan staan binnenkort toch weer een paar trainingen in de zaal op het programma. Want er staat een nieuw dames 1 in de startblokken klaar om te beginnen aan het nieuwe seizoen.
Naast de ‘oudgedienden’ van vorig seizoen; Hendi de Greef, Roseanne Bos, Jennifer Wilbrink en Britt Mandersloot is het team aangevuld uit de jeugd met Fleur Magielsen en Belle Tempels. Vanuit Dames 2 is Dimphany Hendriksen overgekomen en vanuit Dames 3 Lisa van Bezooijen. Paul Klerks is na het afgelopen seizoen weer bereid gevonden om deze nieuwe volleybalkar te gaan trekken.
Dit team gaat in juli alvast een paar keer trainen om elkaar beter te leren kennen en in augustus beginnen we dan aan de voorbereiding voor seizoen 2020-2021 in de 1e klas.
Op 16 en 18 januari heeft John Haket verschillende teams op de gevoelige plaat vastgelegd tijdens het spelen van wedstrijden: hierbij de resultaten van alle dameswedstrijden. Dankjewel John voor deze mooie plaatjes!
Op dinsdag 12 november 2019 wat het zover: de inmiddels traditionele sponsorclinic (dit keer met Dames 1)! We kijken terug op een geslaagde avond met veel (sportief) plezier. Dames 1: bedankt voor jullie inzet en enthousiasme! Ook dank aan onze sponsor Geerestein Groep; zij vaardigden Vincent af voor de warming-up en hij was zo sportief om de rest van de avond mee te blijven doen. Dankjewel Vincent!
Uiteraard bedanken we ook de sponsoren die de clinic en/of de aansluitende borrel hebben bijgewoond: Nathalie en Lammert Wilbrink (Wilbrink Commercieel Vastgoed / Woudenberg Vastgoed), Wiepko Mulder (W. Mulder Aanhangwagens), Wim Geijtenbeek (Autorijschool Geijtenbeek), Sjoukje van Krimpen (Van Krimpen Statema Uitvaartzorg), Jan-Jaap de Bart (Leesign), Alyanne Westerveen en Roel (Westerduin), Jan Vermeer (De Vries & Nell) en Marfred de Leeuw (Vallei Accountants).
